Logo BIP Logo Youtube Logo ePUAP
Rozmiar tekstu

Lista aktualności

Menu

Mińsk: wycieczka trasą Bobrujsk - Krasny Brzeg w ramach projektu "Niepodległa"

W sobotę 28 września grupa uczniów i rodziców Szkoły Polskiej w Mińsku wraz z Panią kierownik i nauczycielkami wybrała się na wycieczkę trasą Bobrujsk - Krasny Brzeg.

1

Bobrujsk – pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 1387 roku, a zapisano ją w dokumencie króla Władysława Jagiełły. W XVI wieku powstał tu drewniany zamek – siedziba starosty królewskiego. W 1626 roku miasto otaczał wał ziemny z drewnianym parkanem i pięcioma bramami. W 1639 roku Władysław IV nadał miastu prawo do jarmarków i potwierdził wcześniejsze przywileje. W 1810 roku na miejscu zamku wybudowano twierdzę, która w 1812 roku była bezskutecznie oblegana przez wojska napoleońskie.

4

Od zwiedzania tej twierdzy, a raczej pozostałości po niej, zaczęliśmy zwiedzanie tego miasta. Pani przewodnik poinformowała, że w roku 1918 Bobrujsk był miejscem walk i koncentracji I Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. W 1918 roku żołnierze gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego usypali kopiec upamiętniający śmierć towarzyszy broni. W sierpniu 1919 roku twierdza i miasto zostały zajęte przez Kombinowaną Dywizję Wielkopolską gen. Konarzewskiego (z użyciem po raz pierwszy w tej wojnie czołgów). W okolicach miasta toczyły się walki z bolszewikami. W październiku 1919 roku Wielkopolanie z 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskich rozbili radziecki kontratak, biorąc do niewoli 1500 jeńców. Wojsko Polskie w Bobrujsku pozostawało do lipca 1920 roku.

10

Po wojnie polsko-bolszewickiej kopiec Dowborczyków w Twierdzy Bobrujsk został zniszczony. W 1932 roku Dowborczycy odtworzyli małą kopię kopca bobrujskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W nim chowano żołnierzy generała Dowbora-Muśnickiego, mieszkających w niepodległej Polsce. Walki o Bobrujsk zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w czasie II RP i po 1990 roku „BOBRUJSK 2 II - 11 III 1918”.

7

Następnie zwiedziliśmy Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Bobrujsku, który został zbudowany w 1903 roku w stylu neogotyckim. W 1918 roku władze radzieckie ulokowały w kościele muzeum,a później budynek służył jako klub pracowniczy, kawiarnia, ostatecznie umieszczono w nim dom kultury. Po II wojnie światowej dokonano przebudowy świątyni, zastępując neogotycki fronton socrealistyczną fasadą i dobudowując strop. Po 1991 roku bobrujscy katolicy odzyskali swój kościół.

3

Po zapoznaniu się z historią wielu pokoleń Polaków walczących o Niepodległą na terenie dzisiejszej Białorusi, przyszła pora na zapoznanie się z Bobrujskiem współczesnym. Wybraliśmy się do miejsca, które zapewne wszystkim dzieciom się spodobało - do fabryki słodyczy „Krasnyj Pieszczewik”, produkującą zefir, marmoladę, chałwę i inne smakołyki. Po prezentacji i degustacji oraz ciekawej rozmowie z pracownikami fabryki, którzy zostali zarzuceni pytaniami dot. produkcji słodyczy, każdy uczestnik wycieczki dostał słodki prezent.

8

Na nas czekała jeszcze piesza wycieczka po ulicach miasta, wspólna fotografia przy pomniku Bobra Samuiłowicza (symbol Bobrujska) i zobaczenie Synagogi, gdzie obecnie trwają prace nad jej renowacją.

Pożegnawszy się z Bobrujskiem wyruszyliśmy autokarem do miejscowości Krasny Brzeg. Pierwsze pisemne wzmianki o wsi pochodzą z 1317 roku, nazywała się wtedy Czerwony Brzeg. W ciągu XVII, XVIII i XIX wieku Krasny Brzeg wielokrotnie zmieniał właścicieli. Były nimi rodziny Sołtanów, Woronieckich, Bogorodzkich, Gryniewiczów.

Wincenty Koziełł-Poklewski, postanowiwszy osiedlić się w Krasnym Brzegu, zlecił w latach 1890–1893 architektowi Eugeniuszowi Szretterowi zaprojektowanie wielkiego pałacu. Pałac w stylu neogotyckim powstał około 1900 rou. Zrobił on na nas niesamowite wrażenie, tym bardziej, że został on na przestrzeni wieków przez los oszczędzony i naprawdę jest godzien podziwu.

9

 

 

Ostatnim punktem naszej wycieczki było tragiczne miejsce. W 1943 roku z rozporządzenia Hitlera we wsi Krasny Brzeg został stworzony jeden z pięciu dziecięcych obozów koncentracyjnych dla dzieci krwiodawców. 15 tysięcy dzieci przeszło przez to piekło na ziemi, z nich 5 tysięcy zamordowano. Memoriał składa się z różnych części: jest pomnik przedstawiający nienaturalnie chudą dziewczynkę, broniącą się przed wrogami jedyną dostępną bronią – rękami; jest biała szkolna klasa, z białymi ławkami, przy których nigdy w życiu nie usiądzie żadne dziecko; na czarnej tablicy jest list 15-letniej dziewczynki Kasi Susaninej napisany do tatusia na chwilę przed śmiercią; jest biały statek z imionami tych dzieci, które przeżyły wojnę; jest plac z 24 witrażami stworzonymi wg rysunków dzieci, które ocalały. W skupieniu i ciszy zwiedziliśmy to miejsce. Przyroda też była z nami. Przez cały dzień była słoneczna pogoda. Gdy dotarliśmy do miejsca śmierci tysiąca dzieci, pogoda się zepsuła, niebo stało się prawie czarne i zimny jesienny deszcz towarzyszył nam w ostatnim punkcie naszej wycieczki.

Bogatsi o nową wiedzę i pełni różnych emocji wróciliśmy wieczorem do Mińska.

Beata Aleksandrowicz, Kierownik Szkoły Polskiej w Mińsku, Białoruś

Logo Europejskiego Funduszu Społecznego
Logo Ministerstwa Edukacji Narodowej
Logo Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą
Logo Europejskiego Funduszu Społecznego